Bouman's Blog

Leven en werken in Roemenië

Archief voor de maand “augustus, 2009”

Vrij veilig

In gidsjes staat vaak vermeld dat het in Boekarest zo veilig is. De redenering gaat dan: het mag hier dan wel een frauduleus boevennest zijn, maar die engerds blijven in de onderwereld. Gewone mensen en toeristen worden echt wel met rust gelaten. En zo is het. Je kunt hier veilig over straat, dat wil zeggen minstens net zo veilig als in Amsterdam.

Toch heeft iedere zichzelf respecterende winkelketen een beveiligingsbedrijf in de arm genomen. In het park kruist dagelijks een mannetje van de ‘BGS’ mijn weg. BGS is een van de grootste beveiligingsfirma’s, met een uitgekiende dienstenportefeuille: ze hebben namelijk ook een ‘medische divisie’. ‘Wij vatten uw overvallers in de kraag, stampen ze in elkaar en voeren ze ook nog voor u af naar het ziekenhuis.’ Totaaldienstverlening heet dat.

De uitrusting en attitude van de verschillende beveiligingsfirma’s kunnen erg uiteen lopen. Zo staan er langs de weg naar het vliegveld Amerikaanse legerjeeps (Hummers – maar dan niet van die softe PC Hoofstraatdingen) van een beveiligingsfirma heel stoer te staan. Maar ook langs een onaanzienlijke uitvalsweg in het zuidoosten van de stad staan deze monsters opgesteld. Andere bedrijven laten hun ‘interventieteams’ echter gewoon in een Dacia rondrijden.

Persoonlijke bewapening kan variëren van pepperspray, wapenstok (zoals in Amerikaanse films), gummiknuppel (zoals in Amerikaanse films, maar dan uit de jaren ’30) en walkie-talkie tot helemaal niets. Sommige beveiligers lopen rond in futuristische leren pakjes inclusief beenkappen en elleboogbeschermers, andere hebben niets dan een badge om zich mee staande te houden. De beveiligster bij ons in de apotheek is een vrouw van in de 50 en met waarschijnlijk ook dat getal in gewicht. Die in de supermarkt daarentegen heeft aan gewicht zo’n overdaad dat die de dief waarschijnlijk alleen door pletten kan tegenhouden. Kansloos bij een achtervolging.

Het gekke is dat je van beveiligers geen veiliger gevoel krijgt. Aan de andere kant kan het ook geen kwaad. Misschien is het gewoon één groot werkgelegenheidsproject…

bewaking wél nodig bij het foebelen

bewaking wél nodig bij het foebelen

Combinaties

Een bijzonder geïnspireerde ambtenaar moet ooit bedacht hebben dat Roemeense nummerborden drie letters hebben. Na de eerste twee letters, waar je de provincie aan kan herkennen (alleen Boekarest heeft slechts één letter) zijn er twee cijfers en dan drie letters. Wie in zijn jeugd gescrabbled heeft moet weten, dat daar de leukste combinaties mee te leggen zijn, ook in het Roemeens. Zie hieronder de oogst van zomaar een wandeling in zomaar een stukje Boekarest.
Roemeense auto met Italiaans nummerbord
Roemeense auto met Italiaans nummerbord

 Deze is even om erin te komen: aangezien veel Roemenen aan het gastarbeiden zijn (geweest) in den vreemde, lijkt het wel of Boekarest heel toeristisch is. Overal Italiaanse en Spaanse nummerborden. Maar die zijn dus gewoon van mensen die te lui zijn om hun auto in Roemenië in te schrijven.

Heimwee?

Hier hebben we een heel populaire: net als het Nederlandse ‘gezelligheid’ denken Roemenen namelijk van hun woord ‘dor’ dat het in geen enkele andere taal is uit te drukken. Massa’s auto’s rijden rond met ‘dor’. Het betekent iets als ‘tragisch verlangen’.

… deze mocht niet ontbreken. Grote hilariteit bij bezoekende Nederlanders. Combinaties met ‘lul’ komen trouwens vaak voor in het Roemeens: ‘vehiculul’ is  ‘het voertuig’ bijvoorbeeld.

 

zonder titel zonder titel

… en het dessert. Dit zien we ook vaak hier in de stad. Om de zoveel tijd houdt de politie ‘wrakkendag’ maar er is geen beginnen aan, lijkt het wel.

Groei

Wie weleens een boek over de Middeleeuwen openslaat, weet dat in vroeger tijden de mensen niet zo gepolijst rondlopen als nu. Zaken als acnepleisters, lipvergrotingen, borstinspuitingen, haarinplantaten of just de totale verwijdering van haar, men had er allemaal nog nooit van gehoord.

Ook liep men met de meest wanstaltige puisten en uitgroeisels rond, gewoon omdat het kon omdat er niet veel anders opzat. (Even terzijde: u moet het mij vergeven als er af en toe een blogisme tussendoor glipt, ik moet mij via Sargasso, Geenstijl, Retecool en hun collega’s op de hoogte houden.)

Die laatste gewoonte heeft men in Roemenië met enthousiasme gehandhaafd. Het is hier een land vol mooie mensen en persoonlijke verzorging staat op hoog niveau, maar de aangezichtsgroeisels laat men zich niet afpakken. Iedere dag kom ik wel iemand tegen met een, meerdere of zelfs een hele verzameling zachtroze uitstulpingen van woekerend vlees, onbekommerd de wereld tegemoet ziend.

Hebben mensen bij ons dat minder? (Per slot van rekening zaten we verder van Tsjernobyl.) Of laten we onze addenda eerder wegsnijden? Nader onderzoek is nodig en zal in de loop van 2018 door een team van deskundigen worden gepresenteerd.

Berichtnavigatie