Bouman's Blog

Leven en werken in Roemenië

Archief voor de maand “maart, 2010”

Dinamo – Steaua: 2-0

Vorige week mocht ik met vriend Marius mee naar het foebelen. Hij is – zeer beschaafd- fan van Dinamo Boekarest en die moesten thuis tegen aartsvijand en stadgenoot Steaua, dus wij erheen. Het was mijn eerste betaald voetbalwedstrijd in Roemenië.

dinamo-steaua

Van tevoren had ik me er veel van voorgesteld: ziedende mensenzeeën, spreekkoren, vuurwerk, slagveld. Niets van dat alles. De fans werden efficiënt van elkaar gescheiden gehouden, vooral de harde kernen natuurlijk. De Dinamofans worden ‘rode honden’ genoemd, maar het bleef deze keer bij geblaf. De politiemensen bij de ingang zagen er wat bangig uit, maar de sfeer zat er goed in en dankzij een opzienbarende overwinning van de thuisploeg bleef dat ook zo. De brandweer stond aan de rand van het veld klaar met de spuit, maar hoefde niet in actie te komen. De stewards kleumden kou. Sommige Dinamofans hadden bij 8 graden Celsius toch maar hun t-shirt uitgetrokken. Je weet nooit of je nog eens op tv komt.

Marius vertelde dat de tijd van de grote veldslagen in de stadions wel voorbij was. Afgezien van de inventiviteit van de scheldwoorden (ik heb in korte tijd veel geleerd) ging het er erg vriendelijk aan toe. Een gezellig avondje voetbal, je zou bijna je kinderen meenemen 🙂

Wat, geen kuurtje?

Af en toe heb ik een virusje of een ander kwaaltje onder de leden. Sinds gisteravond heb ik pijn an m’n oor en voel ik me wat grieperig. De betere internetter heeft voor diagnoses geen dokter meer nodig, dus ik had al snel mijn oordeel bij elkaar gesurfd: een oorontsteking. Mijn werktempo is vandaag wel stukken lager, maar reden voor alarm zag ik niet.

Toch maar eens de dokter bellen. Via Ana’s werk hebben we een soort van ziektekostenverzekering waardoor we bij een privékliniek terecht kunnen, en die zijn gewoon telefonisch bereikbaar. Ik vreesde met groten vreze voor een antibioticakuur, want de ervaring is dat Roemeense dokters daar erg scheutig mee zijn. Onze Yana krijgt bij het minste of geringste niesje amoxiciline in d’r mik.

De receptioniste verbond me door met een arts, want ik wilde eerst kijken of ik telefonisch wijzer kon worden. Scheelt een hoop tijd. Ik legde de verschijnselen uit, de arts stelde wat vragen, opperde dat ik wellicht in de tocht had gestaan (die had ik aan zien komen), maar zei na enig nadenken: ‘Medicijnen lijken me eerst niet nodig. Neemt u tweemaal daags een ibuprofen en als het over drie dagen niet over is moet u langskomen.’ Ik viel bijna van mijn stoel (was niet bevorderlijk geweest voor mijn gezondheid), en heb me voorgenomen om de lezers dit bericht toch vooral niet te onthouden.

Bij deze dus. Een stukje evenwichtige berichtgeving 🙂

Waar Gaat Het Over?

Roemenen zijn dol op (en erg goed in) complottheorieën. Zo zag ik vanmiddag een politiek commentator beweren dat een bepaalde politieke partij een andere politieke partij via slinkse wegen van etnisch-politiek kruit voorziet, zodat die een derde partij kunnen belemmeren hun machtsbasis in een bepaald deel van het land te consolideren. Ik vond het nogal vergezocht, maar haar discussiegenoten zaten te knikken alsof het om een kopje thee ging.

Meestal denk ik bij complottheorieën dat het vergezochte onzin is. Ik ben dan ook een zeer naïeve westerling die bij alles afgaat op de uiterlijke schijn. Roemenen hebben honderden jaren vreemde overheersing plus nog eens vijftig jaar kwaadaardig regime in het onderbewustzijn zitten. Dan ga je wellicht toch anders denken over complotten.

Misschien is het ook daarom dat politieke partijen hier zich vooral bezighouden met vorm en niet met inhoud. Terwijl Roemenië schommelt rond de economische nullijn, zijn de grote partijen met elkaar en intern complotten aan het ontmaskeren. Voor de naïeve buitenstaander kan dit overkomen als oppervlakkig gekibbel – Roemenen weten wel beter.

Een voorbeeld:  bij het laatste congres en voorzittersverkiezing van de PSD (sociaaldemocraten) was het belangrijkste strijdpunt de lokatie waar dit congres gehouden moest worden. Ik weet al niet eens meer wat de argumenten waren, maar ongetwijfeld werd er een complot gespannen. Tenminste een kandidaat heeft de congreslocatie gebruikt als argument om zich terug te trekken.

Ander voorbeeld: vandaag waren er besprekingen over een mogelijke grondwetherziening. Zowel de liberalen als de sociaaldemocraten (beide aartsvijanden van de zittende president) hebben de besprekingen voortijdig verlaten. Reden? Er was ook een stel onafhankelijken uitgenodigd om deel te nemen en dat kon toch echt niet, want die waren niet eens een fatsoenlijke partij met een verkiezingsprogramma.

U denkt misschien: intern geneuzel, er zijn wel belangrijker zaken. Helemaal fout! Mensen met een fijne complotneus weten wel beter.

Obor

Vanwege de verbouwing had onze vriend ‘King’ George een nieuwe boorhamer nodig. In het Roemeens heet dat prachtig: ‘ciocan rotopercutor’. Als prijsbewuste klusjesman vindt hij de Praktiker te duur, dus wij naar de markt. Piața Obor, aan de noordoostkant van het centrum, is in Roemenië een begrip. Je kunt er alles vinden. En na twee passen over de drempel weet je waarom dit een Balkanstad wordt genoemd.piata obor 

Tussen de wankele kraampjes binnen en buiten een immense hal wurmen zich de kopers door een gangpad van een meter of anderhalf breed. Verkopers – arme boeren, handelaartjes en zigeuners – toeteren in je oor of kijken onverschillig voor zich uit.

Het was prachtig weer vandaag en wij zochten dus die boormachine. In de grote hal heerste een soort halfduister. Afbrokkelend beton en  ijzer strijden met de felst gekleurde telefoonhoesjes. Meerdere kooplui beweerden dat het gezochte artikel ‘binnenkort weer op voorraad is, maar ik ben sowieso de enige hier die dit verkoopt’.

piata obor IIBuiten baanden we ons een weg langs de verschillende kraampjes en na lang zoeken hebben we het apparaat bemachtigd. George is daar nu de badkamer mee aan het afbreken.

Wat gezoek op internet leverde op, dat de markt vroeger nóg groter was. De foto’s bij deze post komen van de krant Gândul, die in een artikel uit 2007 schrijft dat de markt ‘voor de helft wordt opgeslokt’ door ‘weer een winkelcentrum’. Er is anno 2010 een groot terrein afgezet, maar van een winkelcentrum heb ik nog geen spoor gezien.

Overigens is het wel aardig dat veel commentaren bij dat artikel de markt smerig en crimineel vinden. Om er nog enige romantiek in te zien moet je wel uit het buitenland komen, vrees ik. Maar voor de oudere buurtbewoners die slechts in heel kleine hoeveelheden eten kunnen kopen is het toch een uitkomst. Je ziet op deze markt echt het ‘andere Roemenië’ – een groter verschil met het winkelcentrum Băneasa in het noorden van de stad is nauwelijks te bedenken.

Tot slot nog een aardige foto van vroegâh – de markt voor de oorlog met dank aan de krant Romania Libera.

targulmosilor

Berichtnavigatie