Bouman's Blog

Leven en werken in Roemenië

Archief voor de maand “september, 2010”

Vorm of vent

De kleine is vandaag voor het eerst naar de nieuwe kleuterschool geweest. Een drama natuurlijk, maar de juf meldde dat het snel na mijn vertrek alweer naar hartelust spelen was geblazen. Dus dat scheelt. De school is aan het einde van de straat en dat is erg fijn. Deze wijk is qua voorzieningen voor kinderen gewoon ideaal opgezet – is goed om je te herinneren als de afbladderende façades tot moedeloosheid manen.

Zelf mag pappie deze herfst ook weer naar school, volgende week voor het eerst. Ik heb de studieboeken al gekocht, van een lieve oude mevrouw met paars haar, die in de catacomben van de faculteit haar studieboekennering drijft. De vriendelijkste winkelier ten westen van Unirii.

In de politiek vinden de inleidende beschietingen van het herfstoffensief plaats. De president en ‘zijn’ premier, aangeschoten (pun intended) na een serie zeer impopulaire maatregelen en een kapotmaakcampagne van de door tegenstanders gefinancierde pers, hebben een enigszins wankele positie. Zodoende droomt de oppositie al van een regering met hunzelvers erin.

Heel aardig: De oppositie is heel bedreven in het schande! roepen bij bezuinigingen, maar is zelf niet in staat om met alternatieve plannen te komen. Vanochtend was Crin (Lelie)  Antonescu, leider van de PNL, in de krant aan het verkondigen dat er zeker niet iemand van de PSD (de andere grote oppositiepartij) president mocht worden, en een van de baronnen van die PSD had op de televisie alvast bedacht dat er bij de volgende regering 13 ministeries moesten komen. Alleen maar de poppetjes dus. Over beleid doen ze slechts aankondigingen voorlopig, in de trant van: Binnenkort presenteren we onze maatregelen, morgen gratis bier, geen gezeik, iedereen rijk.

Ondertussen heb ik begrepen hoe het komt dat de stookkosten hier zo laag zijn, in vergelijking met Nederland. De staat legt er namelijk serieus geld op toe en daarnaast krijgen veel mensen ook nog financiële  ‘stooksteun’ van de gemeente. Daartegenover staat dat het nationale isoleerprogramma voor flats, dat tot 40% lagere stookkosten oplevert, on hold is gezet. Het blijft natuurlijk wel Roemenië.

Met dank aan Japan

In de komkommertijd heb ik me blogmatig stevig koest gehouden, maar nu de pruimentijd is aangebroken (ze zijn rijp voor de țuică) gaat ook het schrijfseizoen weer van start.

Na een fijne vakantie op het platteland is onze spruit (bijna 3!) weer naar de crèche gegaan. Dat was natuurlijk even wennen, maar het wennen duurde niet lang. Ook een seizoensdiarree schijnt erbij te horen als kinderen weer in contact komen met een grote groep andere kinderen.

Daarna volgde echter verstopping en daar komen we minder makkelijk vanaf. Via het werk zijn we geabonneerd op een firma voor medische dienstverlening, die hebben onder andere een hulplijn 24/7. Wij gebeld, allerlei middeltjes voorgeschreven gekregen. Niks hielp behalve een glycerinezetpil, maar dat was toch wel een paardemiddel dat je niet te vaak moet gebruiken. Dus wij vanochtend maar eens naar de dokter.

In Roemenië ga je daarvoor niet naar de huisarts maar naar de kinderarts, en die was niet erg verontrust. Toch verwees ze ons door naar het ziekenhuis onder het motto ‘dat kan geen kwaad’ en wij dus naar kinderziekenhuis Grigore Alexandrescu. Roemeense ziekenhuizen staan zeer slecht bekend, maar het viel op zich best mee. Er stonden geen eindeloze rijen gesticulerende familieleden. Het personeel slofte niet hologig en/of vijandig kijkend voorbij. er waren geen luikjes waar je je helemaal doorheen moest buigen om iemand te spreken (sterker nog, er was geen receptie). De artsen waren vriendelijk, we werden vriendelijk behandeld ondanks dat we niet met smeergeld stonden te wapperen, en we werden het hele circuit doorgesleept.                                                                                                                                                                                                  

Grigore Alexandrescu Hospital

Gesprekje met de arts, lichamelijk onderzoek, röntgenfoto, röntgenfoto bespreken, diagnose (‘verstopping’) en per se morgen terugkomen, naar een andere arts, weer lichamelijk onderzoek, diagnose (‘verstopping’) een poedertje voorgeschreven en morgen nog maar eens bellen.

Het röntgenapparaat was van de firma Toshiba en had wel tien stickers waarop stond: ‘Official aid from Japan’. De eerste verpleegster had een jasje aan met ‘Verpleegster die-en-die, huppeldepupziekenhuis, zus-en-zo, Duitsland’. De tweede verpleegster had een jasje aan waarop stond ‘Isala klinieken, Zwolle’. De arts die ons het poedertje voorschreef liep rond in een jasje van ziekenhuis De Gelderse Vallei.

Dus ik zeg, blijf alsjeblieft die spullen sturen uit Nederland en we kunnen op de binnenplaats van het ziekenhuis wel wat nieuwe bankjes gebruiken. Blauwe graag.

Berichtnavigatie