Bouman's Blog

Leven en werken in Roemenië

Archief voor de maand “september, 2012”

Investitionen

Ik mocht gisteravond met baas Adrian mee naar een forumavond voor Duitse en Oostenrijkse investeerders, in een conferentiecentrum buiten de stad. Ik kon prima voor een Duitser doorgaan, maar ik spreek het nauwelijks. Adi spreekt goed Duits, maar hij lijkt er in de verste verten niet op. Een prima duo dus. Voor de gelegenheid had ik ook visitekaartjes gekregen, waarop stond: junior lawyer. Niet gek, voor een derdejaars. Ik heb wel eerlijk verteld dat ik nog maar een studentje ben.

De forumleden hadden allemaal wel iets te melden. Zo hoorden we van een expert, dat zelfs na deze droge zomer en met dus een kleine oogst, de akkerbouw nog steeds een winstgevende onderneming is. De grond is in Roemenië nog steeds erg goedkoop (zo’n 2000 € per vierkante meter zei hij) en ook arbeid is een goedkope factor. Bovendien is de grond in grote delen van het land erg vruchtbaar. Veeteelt was trouwens een slecht idee, wegens de hoge voerprijzen en de lage vleesprijzen.

Ondertussen zat de hele zaal stiekem te e-mailen met hun ZwarteBessen.

Over het Roemeense onderwijs hoorden we dat hier een grote kans lag, maar helaas worden er geen ingenieurs meer opgeleid en ook geen vaklui. Terwijl daar schreeuwende behoefte aan is in heel Europa en Roemenië juist op dit gebied zo’n mooie traditie had.

Gevraagd naar belemmeringen voor directe buitenlandse investeringen, gaven de forumleden aan dat Roemenië in de eerste plaats lijdt onder een imagoprobleem. De politieke troebelen van de afgelopen maanden hebben investeerders erg afgeschrikt, hoewel individuele investeringen helemaal niet beïnvloed hoeven te worden door hoe de politieke vlag erbij hangt.

Overigens wist buurman Yannick, een Duitser die werkt bij een zonne-energiebedrijf, te melden dat in Roemenië eenderde van het landbouwareaal van 1,5 miljoen hectare braak ligt. En dat je met 50.000 hectare aan ‘Photovoltaic Farms’ het hele land van stroom kan voorzien. Overigens heeft Roemenië nu al 30% groene stroom, vanwege de waterkrachtcentrales.

Een aardig stukje over recente politieke ontwikkelingen (in het Engels) trouwens hier.

Het was vandaag trouwens lekker 30 graden hier. Lang leve zonne-energie 🙂

 

Lekker in de tuin spelen

Op de zeg maar datsja van mijn schoonouders is het tijd voor de herfstwerkzaamheden. Er moeten appels, peren, pruimen, abrikozen, walnoten en nog wat dingen worden geplukt, nu het tomaten- en paprikaseizoen een beetje op zijn einde loopt. Vandaag was het de beurt aan de druiven, want Paul maakt natuurlijk zijn eigen wijn.

Dus wij na het optrekken van de dauw lekker met de laarzen aan het wijngaardje in. Heerlijk tussen het groen en plukken maar en sjouwen en persen met de pers… ik voelde me net een of andere hele erge reclame voor gezonde producten. De pluk was naar de zondag verplaatst vanwege het weer. Vandaag was het gelukkig een stralende dag, na de regen van de vorige dagen was de grond erg zompig geworden. De buren kwamen helpen, schoonmama heeft voor iedereen gekookt en het was meer dan gezellig. De wijn moet nog een tijdje in het vat en dan maar hopen dat ik van de DokTor alweer mag drinken.

Natuurlijk wel weer het fototoestel vergeten, dat moet ik nog een keer goedmaken.

We zijn ook vage plannen aan het maken om de kerst/oud&nieuw daar door te brengen, als er zoveel sneeuw ligt als vorig jaar wordt dat vast romantisch.

De rest van de dag heb ik kozijnen geschilderd – eigenlijk moet ik dit soort dingen niet verklappen want zeg maar dag tegen het zorgvuldig opgebouwde urbaan intellectuele imageau!

Het is weer…belastingtijd!

Kennissen van mij hebben een bedrijfje dat in Roemenië een officiële vestiging nodig heeft, en die wouden ze bij mij onderbrengen. Af en toe komt er post en die moet ik dan doorsturen. Volstrekt legaal overigens, dat u ’t effe weet. Ze gingen dus van hun huidige adres naar mijn adres, meer niet.

In Nederland was het altijd bloed zweten en tranen plengen als ik de belastingen moest doen, maar een adreswijziging gaat met een formuliertje, dat moet je invullen & ondertekenen & opsturen. Of met je digiD.

Dat gaat in Roemenië toch ook gewoon zo, zult u denken? NEIN! Dat gaat helemaal niet gewoon zo.

Vandaar dat ik nou al twee ochtenden kwijt ben met het inleveren van het dossier bij de belastingdienst. Ik moest brengen: 4 exemplaren van het huurcontract, mijn identiteitsbewijs plus kopie, die van mijn vrouw plus kopie, een formulier dat de buren en de vereniging van eigenaren akkoord zijn, een belastingaangifte (in duplo) en eentje van mijn vrouw (ook in duplo) en heel veel geduld.

Heb ik dat allemaal verzameld en ingeleverd, is nu het enige wat de belastingdienst even moet doen is de gegevens in het systeem zetten en lekker stempeltjes plempen. Zo gedaan, zult u denken? NEIN! Mij werd doodleuk verteld dat ik na 18 september maar weer terug moest komen.

Dan heb je het ook helemaal aan jezelf te danken dat 1/3 van de economie zwart is. Bad for business…

Fat old silly peppers

De Peppers, die sinds het uitbrengen van hun legendarische album BloodSugarSexMagik ergens begin jaren negentig het grote publiek voor zich hebben gewonnen met alsmaar toegankelijker deuntjes, speelden bij hun eerste concert in Roemenië gelukkig ook wat ouder werk.

Het festijn ontvouwde zich in het nieuwe nationale stadion van Roemenië, voor een stadion erg mooi. Het is een spiksplinternieuwe betonkolos met dicht- en ook openschuifbaar dak.

Bij het stadion is (sic!) voldoende parkeergelegenheid, op de parkeergarage zijn ook nog eens sportvelden aangelegd. Heel hip. Wij wonen dichtbij genoeg om met een korte pitstop per te voet te kunnen gaan. Gelukkig ver genoeg om het lawaai niet te horen – de Peppers is dan nog ok maar binnenkort komt ook Julio Iglesias heb ik gehoord. Dan wil je dus niet in de buurt wezen.

De organisatie liep op rolletjes, het voorprogramma was prima (de Roemeense band Grimus), de verkoop van drank- en eetwaren draaide soepel, de bewaking was vriendelijk, de brandweer paraat, nergens was iets kapot of weg of niet goed, en ik kreeg een heel unheimisch gevoel.

Is dit Roemenië nog wel?

Dus toen na het overigens prima concert -enthousiast publiek, en de Peppers hadden er ook zin an- er een enorme opstopping ontstond toen bleek dat er maar een uitgang beschikbaar was voor iedereen die op het gazon het concert had bijgewoond, toen, beste mensen, slaakte ik een zucht van verlichting. Als álles goed gaat is het niet leuk meer, dan kan ik ook wel in Duitsland gaan wonen.

Berichtnavigatie