Vandaag waren we in ons lokale winkelcentrum. Twintig minuutjes wandelen door het park en je bent er. Het is vrij nieuw en het ziet er mooi uit. Voor een winkelcentrum:

Toen wij vijftien jaar geleden in Boekarest kwamen wonen, was Roemenië net lid geworden van de EU. Je zag dat de stad al veranderd was ten opzichte van 2002 (toen ik er voor het eerst kwam), en helemaal in vergelijking met 1989, toen Roemenië als laatste oostblokland het oude bewind afschudde.

Maar ook tussen 2008 en 2024 is het verschil enorm. Boekarest (zo’n 2 miljoen inwoners, met buitenwijken 3 miljoen) is in veel opzichten op de andere grote Europese steden gaan lijken. Qua mensen. Qua auto’s. Qua gebouwen. Qua winkelcentra. Alle merken zijn er. Alle films draaien hier. Alle fastfoodketens hebben we. Alle Franse hypermarchés. Alles alles.

Kapitalisme op volle toeren: de Roemeense economie groeit zo’n beetje het snelste in Europa. En Boekarest is de economische locomotief van het land. Er is een enorm verschil met de rest van Roemenië, alleen een paar andere steden hebben een vergelijkbaar inkomensniveau.

Op het bovenstaande kaartje is te zien hoe de regio Boekarest en het directe ommeland een flink hoger gemiddeld inkomen per hoofd van de bevolking heeft dan het Europese gemiddelde. In de supermarkt betaal je trouwens ongeveer evenveel als in Nederland, dus dat hogere inkomen gaat deels op aan hogere kosten.

Het is binnen Boekarest wel zo dat de verschillen tussen arm en rijk enorm zijn. Want ook wij hebben een voedselbank en een daklozenopvang in de stad en ook hier loopt het storm bij dat soort voorzieningen. Maar het loopt ook storm bij de Mercedesdealer.