Tagarchief: auto

Dacia

1 antwoord

Zelf ben ik er niet zo van, maar hordes Nederlanders en andere Europeanen rijden tegenwoordig in Dacia’s. Dit automerk is volgens mij wel het succesvolste Roemeense exportproduct aller tijden. Laatst zag ik zelfs dat de Sandero op de Europese particuliere markt het best verkochte model is. Voor Roemenië is dat heel fijn: Dacia zorgt in zijn eentje voor zo’n 2% van het bruto binnenlands product.

De fabriek staat bij het plaatsje Mioveni, vanuit de stad Pitești richting de bergen en dan rijd je er zo tegenaan. Een model Dacia wordt tegenwoordig in Marokko gebouwd. Het merk is in 1999 overgenomen door Renault en die zitten nu natuurlijk ook in hun kapitalistische handjes te wrijven.

Sowieso is de band met Renault altijd innig geweest, want de Dacia’s die sinds de start in 1966 door het staatsbedrijf werden gebouwd waren op één na allemaal jatwerk van Renault-modellen.

Hieronder het beroemde model 1300, in feite een onder licentie gebouwde Renault 12.

Bron: Wikipedia

Toen wij eind 2008 in Boekarest kwamen wonen, zag je ze nog regelmatig. Nu zijn het leuke knutselkarretjes voor verzamelaars. Alleen in de provincie zie je nog weleens een bejaarde van de markt komen met zijn perfect onderhouden oldtimer. Drie mud aardappels en een varken achterin. Heel schattig, met van dat klassieke blik en die dunne bandjes.

Nee dan de nieuwere modellen, die zijn flitsend ontworpen voor mensen die gewoon vijf mensen en een hoop spullen van A naar B willen brengen en daar niet zoveel geld voor (over) hebben. Zoals mijn vriend Diederik hieronder:

Zie hem eens genieten van zijn Dacia

Autologie

3 Antwoorden

We hebben een nieuw tweedehansje ingevoerd uit Duitsland (voor een nieuwe hadden we geen geld, en Roemeense tweedehansjes die zijn nogal afgeleefd door de slechte wegen hier) en daar hoort een ware orgie aan formaliteiten bij. Nadat ik met onze kennis die de aanschaf in Duitsland had geregeld, al een hele dag aan de sjouw was geweest voor papieren en keuringen, ging ik vandaag allenig de belastingen betalen. Een milieubelasting (zo’n 50 E) en een gemeentebelasting.

Bij de belastingdienst was het gezellig druk. En warm. Hittegolven beginnen in Roemenië pas boven de 40 graden, dus ik mag ook nog eens niet klagen. Gelukkig was ik goed voorbereid met alle mogelijke documenten. De ijverige beambten keken bewonderend toe hoe ik het ene na het andere paperas uit mijn koffertje toverde. Ik had zelfs fiscale zegels van 2 lei (moeilijk te krijgen).

Toch is mijn missie slechts gedeeltelijk geslaagd. Ik mocht wel de stapel papieren indienen op grond waarvan de belasting gecalculeerd wordt, maar voor het betalen zelf moest ik maandag terugkomen. Terwijl je op de website van de belastingdienst zelf je milieubelasting kunt uitrekenen moet er ten kantore nog flink over nagedacht worden.

Enfin. Maar toen ik bij de lokale belastingen de oude auto wilde uitschrijven, kreeg ik een afwijziging op het rekest. Want: de auto stond op naam van Ana. En hoewel ik geheel voorbereid met het trouwboekje wapperde gaf de ambtenare geen krimp. “U kunt ondertussen wel gescheiden zijn.” Dus daar moet eerst een machtiging worden geregeld van de notaris.

Overigens is dit alles peanuts vergeleken bij het ambtelijke moeras waarin mijn ziekenfondsregistratie is verdwenen. De bijdragen in het ziekenfonds worden beheerd door de belastingdienst, maar die was iets verkeerd gedaan zodat het ziekenfonds mij er doodleuk uit heeft gemieterd. Ik heb zelf bij de belastingdienst de fout laten herstellen, maar het ziekenfonds geeft geen krimp. Als u binnenkort in de krant leest dat een hopeloze Hollander maar zijn eigen ziekenfonds is begonnen, dan weet u waarom.