Omdat onze woonkamer heel klein is maar we toch een oude stoel hebben laten herstofferen die in mijn schoonvaders’ berghuisje stond en nu middenin voornoemde kamer, moesten we iets verzinnen.

Kloek besloten wij om de saaie Ikeacommode te vervangen door een tweedehansje van echt hout, hoger, maar minder breed, zodat de stoel er tussen past.

Daarom waren wij vandaag in Popești-Leordeni, een satellietstadje van Boekarest aan de zuidoostkant, om tweedehands meubels te bekijken. Er is daar een soort meubelkringloopwinkel (hier hun Facebookpagina). Het is een standaard metalen loods op een bedrijventerrein. Binnenin een grote verzameling tweedehands meubels, vooral kasten, die ze waarschijnlijk voor een habbekrats uit Boekarestse boedels hebben verzameld. Joekels van kasten, kleine kastjes, leuke kasten, lelijke kasten. Een paar zitmeubels met veel houtkrullen en satijnen bekleding, wandtapijten, en een verzameling bibelots. Uit de luidsprekers klonk Elvis en het personeel was heel vriendelijk.

Het was druk. De meubelhal had duidelijk een markt gevonden, want er werd ook gretig gekocht. En dat terwijl de prijzen fors waren. De gemiddelde kast van twee bij een meter ging voor zo’n 400 euro. Er stond een oud biljart met een versleten laken, 1000 euro. Tweedehands meubels van dit soort worden niet verkocht aan mensen die geen eerstehands meubels kunnen betalen, want er zijn zat eerstehands meubels die je rechtstreeks uit China kunt bestellen (door kinderen in elkaar gezet, met giftige verf bestreken en tegen dumpprijzen in Europa gedumpt). Nee ze worden verkocht aan mensen die aan zichzelf en anderen willen laten zien hoe hip, origineel en maatschappelijk betrokken ze zijn. Ons soort mensen!

Een winkel voor ons soort mensen, het was een warm bad. Mensen lieten elkaar beleefd voorgaan op de te smalle gangpaden, onder het tonen van een warme glimlach. Mensen wezen elkaar met besmuikte hipsterglimlachjes op tweedehands lp’s (oh ja die waren er ook). Na het winkelen vertrokken ze in hun iets te grote, maar wel veilige en voor het milieu van een elektrisch bijmotortje voorziene auto’s. Wat fijn dat hier ook zulke mensen bestaan, dacht ik even, maar toen betrapte ik me op paternalisme.

Natuurlijk wonen hier dat soort mensen, want Boekarest is het nieuwe Berlijn en het gemiddelde inkomen ligt in onze stad ruim boven het Europese gemiddelde. Het nieuwe Boekarest! Waar je met liefde teveel betaald voor tweedehands kastjes.