Tagarchief: politiek

Politieke betrokkenheid van de Roemeense kerk

Geef een reactie
Bron: adevarul.ro

Roemenië is zo’n beetje het christelijkste land van Europa. Bijna alle Roemenen noemen zich orthodox, Roemeens-orthodox. De kerken zitten vol. Het standpunt van de kerk over maatschappelijke thema’s heeft daarom veel invloed.

De Roemeense kerk wordt geleid door patriarch Daniel. Kerkelijk Roemenië is opgedeeld in een soort bisdommen, elk geleid door een mitropoliet. Die functionarissen hebben afhankelijk van hun eigen karakter en ambities, en hun populariteit onder de achterban, een grotere of kleinere stem in het maatschappelijk discours. Sommige zijn zeer conservatief, andere wat minder.

Het vaakst gaat het in de pers over de mitropoliet van Constanța, Teodosie (foto). Vorig jaar kwam hij in het nieuws omdat hij op de verborgen camera corrupte handeltjes goedkeurde en dat bovendien de gewoonste zaak van de wereld leek te vinden. Dit leverde hem een strafzaak op, die nog loopt.

Teodosie staat verder bekend om controversiële meningen. Een mishandelde vrouw werd meegegeven dat zij maar gewoon haar kruis moest dragen. Vrouwen mogen geen oorbellen dragen. God luistert niet naar de gebeden van rokers. Poetin is een vredestichter en heeft kerken laten bouwen.

Die laatste uitspraak gaat verder dan het vermanen van parochianen, hoe mal die vermaningen ook zijn, en brengt Teodosie in conflict met zijn baas Daniel. Vooral nu hij ook nog beweert dat Călin Georgescu, de complottheorieën spuiende Poetinfan die president van Roemenië wil worden en een grote aanhang heeft, ‘door God gezonden’ is. De patriarch heeft de bisschop nu een schriftelijke reprimande gegeven en hem gedreigd met ontheffing uit zijn functie.

Tegelijkertijd werd ook een andere bisschop berispt, die juist gewaarschuwd had tegen Georgescu. Zo probeert de kerk een te grote betrokkenheid bij politieke meningsverschillen te vermijden.

Maar achter de schermen kleeft de kerk tegen de macht aan. Dat was tijdens het communisme al zo, wellicht als overlevingsstrategie. Het is bekend dat priesters in veel parochies ongehinderd deze of gene burgemeesterskandidaat of partij promoten en dan gaat het niet om progressieve of liberale partijen. Georgescu ligt met zijn ‘Blut und Boden’ goed bij een conservatief deel van de priesters, die net als hij verlangen naar een puur en zuiver Roemenië, vrij van Hongaren, Joden en andere niet-ortodoxen. Het is de nationale variant van het fascisme, die sinds het begin van de twintigste eeuw nooit is verdwenen.

Georganiseerd tumult

Geef een reactie

De nieuwe presidentsverkiezingen in mei werpen hun schaduw vooruit. Regelmatig zijn er demonstraties ter ondersteuning van Georgescu of van een andere nationaalpopulistische kandidaat, George Simion.

Picture: Octav Ganea for Digi24

Die protesten zijn niet bijzonder groot, maar er is altijd wel een opstootje waarbij journalisten klappen krijgen.

Georgescu is de presidentskandidaat die als een duiveltje uit een doosje bovenaan eindigde in de geannuleerde eerste ronde van december. Fan van Poetin, tegen Navo en EU. Al snel werd bekend dat hij samenwerkt met ene Horatiu Potra, een gewelddadige nationalist die een legertje huurlingen heeft aangevoerd in Afrika (een soort mini-Prigozin), dat hij zijn entree in de publieke sector te danken heeft aan een hooggeplaatste functionaris van de SIE, de buitenlandse veiligheidsdienst onder de dictator Ceaușescu, dat hij zelf in de communistische tijd voor studie naar het buitenland kon reizen (een activiteit waarvoor je goede banden moest hebben met de Securitate) en dat hij in de jaren 90 en 2000 diverse functies binnen de Roemeense overheid heeft gehad.

Kortom, de man die zich als een anti-systeemkandidaat presenteert is een voortbrengsel van het oude systeem, nog steeds wijdvertakt in Roemenië, en heeft banden met mensen die geweld niet schuwen. In dat licht ga je die demonstraties anders bekijken. Wordt hier een poging gedaan om spanningen in de samenleving op de spits te drijven? Volgen er straks geüniformeerde knokploegen, meer georganiseerd geweld tegen onafhankelijke media en een hetze tegen West-Europa?

Verreweg de meeste Roemenen zijn voor de EU en tegen Poetin. Ze zijn ook tegen geweld. Maar zo’n kleine, goed gefinancierde en geleide minderheid van schreeuwers die het nieuws blijft monopoliseren en de mensen via TikTok gepersonaliseerd blijft voorliegen kan zomaar voor een aardverschuiving zorgen, dat hebben we in december gezien. En dan wordt het hier als in Hongarije, Servië, Slowakije en is er opeens een hele hoek van Europa op de hand van Poetin.

We hebben ook gelachen en er was een haard

4 Antwoorden

Zei informateur Plasterk over de voortgezette formatie. Dat wijst op een gemoedelijke sfeer. Ik zie ze al voor me: Omtzigt die Widlers vrolijk op de schouders mept na een geslaagd gebbetje. Jezelgus die Caroline een van haar glimlachjes schenkt van achter een kopje koffie. En er was een haard.

Ondertussen blijken de onderhandelende partijen al dik in de beleidsthema’s te zitten, terwijl Timmermans aan de zijlijn (zie link hierboven) nog bij het vorige hoofdstuk was en nu opheldering wil over de rechtsstaat. Terwijl Widlers toch duidelijk heeft gezegd dat hij niets terugneemt en nergens spijt van heeft. Dus moeten we aannemen dat wat hij altijd van plan was en in zijn verkiezingsprogramma’s heeft gezet, ook in grote mate in een regeerakkoord terechtkomt. Dus geen Vluchtelingenverdrag of EU meer, moskeeën dicht en hoofddoekjes of korans worden in de ban gedaan.

Ik vond dat NSC, BBB en VVD wel heel makkelijk gingen opzitten en pootjes geven met hun ‘de kiezer heeft gesproken’ en ‘Wilders is milders’. Als je dertig jaar iets roept en daarna zegt dat je dat in de ijskast zet, dan ben je óf de allerergste draaikont óf je bent een leugenaar. En in ieder geval volstrekt ongeloofwaardig. Wie gelooft er nou iemand die na dertig jaar overal moslims de schuld van te geven, opeens zegt dat het thema moslims er even niet toe doet? Alsof de VVD ineens alle snelwegen aan de natuur wil teruggeven.

Bovendien heeft ‘de kiezer’ voor 25% besloten dat Wilders beter is dan de anderen, en 75% dat de anderen beter zijn dan Wilders. Dus dat de PVV moet gaan regeren is helemaal niet vanzelfsprekend.

Toch denk ik dat het gaat gebeuren. Met een belangrijk deel van de PVV-agenda als nieuw regeringsbeleid. En dan mag Omtzigt van Greet vast wel zijn irrelevante en ongevaarlijke snoepjes houden (wie denkt dat er IETS aan Nederland gaat verbeteren door een constitutioneel hof mag zijn vinger opsteken).

En het is zo makkelijk om de rechtsstaat om zeep te helpen. Daar hoef je geen grondwet en zelfs niet eens zoveel wetten voor aan te passen. “Nee vanaf 1 juli is het zero tolerance op budgetoverschrijdingen. En sommige potjes worden gekort. We moeten een gezonde begroting hebben zodat de hardwerkende Nederlander nu eens op de EERSTE plaats komt te staan!” Met deze eenvoudige woorden heb je honderden beleidsacties de nek om gedraaid waarvan de inhoud je niet zint. Een beetje net als de VVD, maar dan turbo. Opvang van asielzoekers, Oekraïeners, daklozen? Geen geld. Milieumaatregelen? Sorry, geld is op. Preventie en hulpverlening? Nee, alles is opgegaan aan repressie. Raad voor de rechtspraak? Jammer maar helaas. Fonds voor de journalistiek? Neuh. Campagnes voor tolerantie en dialoog? Doei. Integriteitsbeleid (sorry, mijn stokpaardje)? Komt u volgend jaar maar terug.

Sommigen denken: Die Widlers komt zichzelf nog weleens tegen, wanneer al zijn plannen onuitvoerbaar blijken! Want in het PVV-verkiezingsprogramma wordt duchtig met geld gesmeten, terwijl accijnzen en btw worden verlaagd. Maar iemand die dertig jaar A roept en dan opeens B, die heeft daar geen problemen mee. Want als een van premier Widlers’ plannen niet werkt, dan is dat de schuld van de moslims of de linkse kerk die in een complot tegen hem samenspannen. Linkse rechters! Nepparlement! Moslimknuffelende ambtenaren! De Vijfde Colonne! En dan gaat het net als bij Trump. Zijn kiezers gaan geloven in Sterke Held Wilders, wiens status groeit naarmate hij wordt tegengewerkt. Een geslaagde formatie gaat leiden tot een enorm Widlerspodium, dat de man magistraal kan uitbuiten. We hebben nog wel een onafhankelijke pers, maar iedereen kijkt toch alleen maar naar filmpjes op WidlersTok. Tsunami’s van Widlers worden over ons uitgestort. Wie niet voor hem is, is tegen hem.

Gelukkig heeft Plasterk wel gelachen.

Toeslagenaffaire

Geef een reactie

Sputterend zat ik vanochtend boven de iPad-krant na een zoveelste artikel over de toeslagenaffaire. De ene na de andere voormalige bewindsman, die nu ergens anders een leuke baan heeft, weet van niets. De voormalige ambtelijke top, die nu ergens anders leuke banen heeft, had het toch echt wel gemeld. Dat het beleid ten onrechte veel mensen in de ellende stortte.

Ik zou zeggen, als een minister of staatssecretaris niet in staat is om memo’s te lezen die hij krijgt toegestuurd, dan is hij ongeschikt voor wat voor ambt dan ook. Datzelfde geldt voor de bazen van de belastingdienst. Als ze er echt van overtuigd waren dat de bewindspersonen het beleid moesten veranderen, dan hadden ze aan de bel moeten trekken. Zo niet: ongeschikt voor wat voor ambtelijke functie dan ook. Alleen, op het moment van schrijven heeft er nog niemand straf gekregen, behalve dat er een of twee zijn overgeplaatst naar net zo’n leuke functie aan de ambtelijke top.

Maar zo is het wel met belastingdiensten, het is hun doel in het leven om je af te knijpen. Als burger kan je bij de belastingdienst niet aankomen met het verhaal, dat je hun memo niet had gelezen. Ja inspecteur, ik heb er wel buikpijn van. Maar het is al een paar jaar geleden. Zand erover, goed? Ik ben nu net zo mooi bezig. De inspecteur (of tegenwoordig de aanslagenrobot) moet hartelijk lachen en veroordeelt je tot eeuwig schuldenaarschap. Ik lees dat sommige van die toeslagenslachtoffers een aantal jaarsalarissen moest terugbetalen. Hoe dat bij u is weet ik niet, maar bij mij wordt het jaarinkomen voor een groot deel in datzelfde jaar uitgegeven. Foetsie.

En als het nu voor het algemeen belang was, die buikpijn en die gemiste memo’s? Als het nou ergens goed voor was? Nee. De Bulgaren die onterecht miljoenen incasseerden, de belastingzeperd die koste wat kost voorkomen moest worden, is door dit optreden van de belastingdienst niet verdwenen. Opletten of iemand fraudeert lukt ze niet, en rechtvaardig maar streng lukt ze ook al niet. Misschien moet het betalen van geld aan mensen dan maar door een andere dienst worden gedaan? Ideetje? Zoals het vroeger was?

Ondertussen lachen de Bulgaren in hun vuistje. Ik hoor ze hier in Boekarest lachen. En voor je het weet staat er eentje op de stoep die claimt dat hij ook is benadeeld in de toeslagenaffaire. Laten we die dan meteen doorverwijzen naar Wiebes, Weekers en Asscher.

Stout

Geef een reactie

geleend van ziuanews.ro

geleend van ziuanews.ro

Een gearresteerde politicus is in Roemenië net zoveel nieuws als dat er hier gaten in de weg zitten. In tegenstelling tot andere voormalige Sovjetsatellieten waait er in Roemenië momenteel een stevige anticorruptiewind. Arrestaties zijn aan de orde van de dag, en onlangs luidde de politie van Boekarest de noodklok wegens een cellentekort. Nodig ook trouwens, in een van de meest corrupte landen van Europa.

Maar toen gisterochtend de kranten in chocoladeletters kond deden van het formeel als verdachte aanmerken van de premier, was dat toch wel nieuws. In de pers was het gegnuif niet van de lucht. Ook buitenlandse boodschappers brachten het bericht met trompetgeschal.

Als u mij de scheve vergelijking wilt vergeven gaat de beschuldiging net als bij Al Capone om een nevenmotief: valsheid in geschrifte in Ponta’s geval. Het past wel bij Ponta’s karakter als bewezen plagiarist, maar valt in het niet bij het corrupte gegraai van de PSD, de partij waarvan Victor Ponta de leider is.

Vooralsnog weigert de premier af te treden, hoewel en uiteraard de president alsmede alle politieke tegenstanders bloed ruiken en om het hardst roepen dat hij de eer aan zichzelf moet houden. Ponta kan moeilijk gearresteerd worden – omdat Ponta ook lid is van de kamer van afgevaardigden moeten zijn collega’s eerst toestemming geven. Een tijdschrift merkte op dat de premier nu beschermd wordt door de wet die hij een paar maanden geleden nog beloofde te wijzigen.

Stemmenmakerij

1 antwoord

Nog een paar daagjes en dan heeft Roemenië een nieuwe president. Tot dan toe wil ik u het volgende pareltje niet onthouden, in de categorie ‘Je verzint het niet’:

Vandaag op de televee (de enige neutrale nieuwszender) een ontredderd groepje parlementsleden. Deze parlementsleden, aangevoerd door een opposant van de regering, maakten deel uit van de parlementscommissie voor Roemenen in het buitenland. Daar zijn er zo’n 4 miljoen van, dus een commissie is geen overbodige luxe. Het groepje ontredderden stond buiten het parlementsgebouw (opknappertje van Ceausescu inderdaad) een persconferentie te geven OMDAT ZE HUN EIGEN PARLEMENTSGEBOUW NIET IN MOCHTEN. Hoe nu? Het bleek dat het parlement deze week officieel een werkbezoekenweek heeft, zonder formele vergaderingen. Dus toen men toch wilde vergaderen, mocht men er simpelweg niet in. Verboden!

Waarom wilden deze mensen dan zo urgent vergaderen? Het is zondag de tweede en beslissende ronde van de presidentsverkiezingen. De eerste ronde verliep met name bij de buitenlandse stemlokalen heel rommelig. Veel in het buitenland wonende Roemenen hadden na uren in de rij staan uiteindelijk niet kunnen stemmen. Dat is een forse inbreuk op een democratisch grondrecht, dus ging men terecht protesteren. Verschillende spreekpersonen uit regeringshoek probeerden deze protesten af te doen als politiek gekleurd en opgehitst door de tegenkandidaat voor het presidentschap (de andere kandidaat is de huidige premier, die dus ook verantwoordelijk is voor de organisatie van de verkiezingen), maar dat is kenmerkend voor de haatzaaiende complotstijl van de huidige grootste regeringspartij.

Enfin, onze commissie buitenland wilde iets doen aan dit organisatieprobleem, vooral omdat de centrale kiescommissie en het ministerie van buitenlandse zaken helemaal niets doen, behalve met modder smijten naar elkaar. Zodoende hadden deze parlementariërs de minister van buitenlandse zaken uitgenodigd, maar die had geweigerd om te komen. Overigens is deze man pas benoemd. Wat was zijn vorige functie? Hoofd van de inlichtingendienst. Had hij nog hobby’s? Nou hij was in de eerste ronde ook presidentskandidaat, maar heeft nu geadviseerd om op de huidige premier te stemmen. Door wie hij net is benoemd als minister van buitenlandse zaken.

Beste mensen, democratie is een relatief begrip. Maar er wordt hier te lande door bepaalde lieden wel zo ongelooflijk hard gewerkt om de uitslag niet van de vrije wil van de kiezer te laten afhangen, dat het je bang te moede wordt. Protesteren, stemmen, je mening vormen – het zijn allemaal rechten die in Roemenië onder vuur liggen en actief verdedigd moeten worden.

bron: voceatransilvaniei.ro Links Ponta, huidig premier en leider grootste partij. Rechts Iohannis, op verlies staande uitdager.

Nieuwe Roemeense regering vooral bezig met eigen machtspositie

Geef een reactie

Na de parlementsverkiezingen van 9 december zit de nieuwe regering zeer comfortabel. Gaat deze luxepositie gebruikt worden voor het aanpakken van hoofdpijndossiers? Voorlopig speelt men machtsspelletjes en laat men proefballonnen op.

Dit stukje heb ik vandaag ingeleverd voor de nieuwsbrief van de Alfred Mozer-stichting.

Na een lusteloze campagne werd de partij van zittend president Băsescu (PD-L), geheel volgens de verwachtingen, verpletterend verslagen. De winnende PSD wordt geleid door Victor Ponta, sinds voorjaar 2012 al premier van een overgangskabinet. Ponta heeft vorig jaar zijn proefschrift-plagiaat weggemoffeld met behulp van een door hemzelf benoemde commissie. Dit heeft vooral in het buitenland zijn geloofwaardigheid aangetast. De nieuwe regering bestaat verder uit de Conservatieve Partij (PC), het politieke vehikel van mediamagnaat Voiculescu, en de PNL. Deze partij wordt geleid door Crin Antonescu, een opportunistische machtspoliticus die momenteel bezig is met het wegwerken van opstandigen binnen zijn partij.

De regeringscoalitie heeft voldoende zetels om de grondwet te kunnen wijzigen. Daar is men ook meteen aan begonnen. Ter discussie staan onder andere de bevoegdheden van de president en de rol van het Constitutionele Hof. Het aantal ministers is uitgebreid van 16 tot 22 (plus zes extra ministers zonder eigen departement) en het aantal parlementariërs is vanwege een rammelende kieswet gegroeid tot 589 (was eerst 407). Tegen 20 parlementariërs loopt een strafproces. Het nieuwe parlement heeft een wet aangenomen waarin de toch al ruime parlementaire immuniteit tegen strafvervolging nog verder wordt uitgebreid.

De nieuwe regering zoekt ook naar financiële speelruimte. De Roemeense rijksbegroting lijdt onder enorme pensioenuitgaven, corruptie en grootschalige belastingontduiking, zodat men op creatieve wijze geld probeert te vinden. De minister van Volksgezondheid had bedacht dat binnen 2 maanden behandelingen in privéziekenhuizen (waar patiënten geen smeergeld hoeven te betalen) niet meer door het ziekenfonds worden vergoed. Het geld moest uitsluitend naar het armlastige staatszorgstelsel. Verder heeft de regering de milieubelasting op auto’s omgedoopt tot een vorm van leges en wil een forfaitaire belasting voor bepaalde groepen bedrijven invoeren. Men kan namelijk niet zomaar het begrotingsoverschot laten vieren of andere makkelijke maatregelen nemen, vanwege de leenvoorwaarden van het IMF.

Al met al lijkt men structurele problemen voorlopig te vermijden, een gemiste kans met een dergelijke comfortabele meerderheid en nog vier jaar regeren voor de boeg. De regering rept met geen woord over het pensioenstelsel, de zorg, de corruptie, het openbaar bestuur of het absorberen van EU-fondsen. Dit voorspelt weinig goeds voor de ontwikkeling van Roemenië op de middellange en lange termijn.

 

Doublespeak

Geef een reactie

Nadat het parlement had besloten de president naar huis te sturen, moest dat bevestigd worden per referendum. Het referendum (gehouden op 29 juli) was pas geldig als een meerderheid van de mensen voor naar huis sturen was EN als meer dan de helft van de geregistreerde kiezers kwam opdagen.

Nou, de uitslag was overweldigend tegen de president (Traian Băsescu heet-ie), mede omdat de ontslagene zijn aanhang had opgeroepen thuis te blijven.  Dat leidde meteen tot een ander probleem: er kwam niet meer dan 47% van de kiezers opdagen.

Referendum ongeldig zou je zeggen, maar nee want de regering tekende onmiddellijk protest aan want de lijsten met geregistreerde kiezers zouden niet kloppen. In een poging om deze lijsten achteraf te gaan wijzigen werd er allerlei juridisch en statistisch googelwerk uit de kast gehaald. Het is best aannemelijk dat er allerlei niet klopt aan de gebruikte lijsten, maar de regering had het referendum zelf met deze lijsten georganiseerd. Dan moet je dus niet gaan janken achteraf.

Het Constitutionele Hof heeft dan ook na wat wikken en intern ruziemaken bepaald dat het referendum niet geldig is vanwege onvoldoende opkomst.

Domper dus voor de regering (onder leiding van premier Ponta) en de interimpresident (Antonescu) die hoopten dat ze eindelijk af waren van aartsantagonist Băsescu. Maar op de televee verklaarden beiden dat de uitslag van het referendum gerespecteerd ging worden.

Meteen na Ponta’s verklaring dat hij weer ging proberen om met Băsescu samen te werken en Antonescu’s acceptatie van de uitslag van het referendum leek het echter of die woorden niet uit hun eigen hersens kwamen, maar uit een politiek correct vertaalapparaatje in de microfoon.

Want zonder blikken of blozen gingen Ponta en Antonescu over op het aanvallen van de rechterlijke macht, het uitschelden van collega-politici, het hinten op malafide invloeden vanuit het buitenland. Direct na de uitspraak dat ‘deze politieke crisis het land schade heeft berokkend en beëindigd moet worden’ gaat men vrolijk verder met olie op het vuur gooien.

Al jaren krijgt Băsescu van zijn politieke tegenstanders en de gelieerde pers overal de schuld van: de economie, de zorg, armoede, alles komt door de dictator.

Nou heeft die dictator ook weleens een politieke oprisping waar je grote vraagtekens bij mag zetten, maar sinds het referendum is hij veruit koploper in de wedstrijd om beleefde samenwerking. Hij heeft namelijk nog geen enkel commentaar gegeven.

Uitspiratie

Geef een reactie

Ik zag tot mijn schrik dat het laatste blukje alweer van juni was. Dat komt: vakantie van drie weekjes in de Heimat, vervolgens 2 weken stage bij een advocatenkantoor dat een stuk leuker was dan de website doet vermoeden. Namelijk erg leuk.

En dan zit je zomaar in augustus. De afgelopen weken gebeurt er bovendien zó veel in de Roemeense politiek, dat ik een soort van dekking heb gezocht voor het nieuws en nog maar mondjesmaat op de internets kijk. Geen gebrek aan inspiratie dus, maar een teveel aan input.

U heeft wellicht gehoord van het plagiaatschandaal. Premier Victor Ponta werd in Nature en de Frankfurter Allgemeine Zeitung van plagiaat beticht. Er barstte een mega-schandaal los waarop de premier reageerde met diverse uitspraken als: “Als jullie het echt willen, doe ik gewoon afstand van die doctorstitel. Maar ik treed niet af!” of “Als de bevoegde commissie oordeelt dat ik heb geplagieerd, treed ik zeker af.” Drie commissies hebben een uitspraak gedaan over het geval.

Ponta heeft zo’n 80 van de 300 pagina’s in zijn proefschrift letterlijk uit andere bronnen overgenomen, zonder aanhalingstekens, voetnoot of bronvermelding, maar mét vermelding van de oorspronkelijke publicaties in de bibliografie. Afgezien van het duidelijke gebrek aan wetenschappelijke bijdrage dat dit plaatje oplevert (maar goed, de beste man heeft het proefschrift gemaakt in een jaar, toen hij ook staatssecretaris was) is dat plagiaat. Het is plagiaat volgens de nationale commissie voor universitaire diploma’s en titels, het is plagiaat volgens de ethische commissie van de Universiteit van Boekarest, maar volgens de inderhaast van nieuwe leden voorziene nationale ethische commissie is dit geen plagiaat.

Bent u er nog? Hoofdpijnverhaal. Met een persoonlijk probleem voor mijn persoontje, aangezien nu wel duidelijk is dat je Roemeense academische titels met een korreltje zout moet nemen. Het is mogelijk dat de eigenaar er hard voor heeft gewerkt, maar het is ook mogelijk dat de wetenschappelijke bijdrage zeer gebrekkig is.

Maar het schandaal was nog niet op zijn retour of het parlement besloot om de president af te zetten. Dat kan volgens de grondwet in geval van ‘ernstige overtredingen van de grondwet’ (Art. 95). Vervolgens moet er een referendum worden georganiseerd binnen 30 dagen, waarin de kiezer beslist of de president inderdaad moet vertrekken. Nou, dat ging op zijn Roemeens. Een referendum organiseren is niet niks, dus de regering moest alle zeilen bijzetten om de boel in goede banen te leiden. Beschuldigingen van fraude vulden de lucht lang voor de datum van het referendum (29 juli) en zijn nog niet verstomd. Gisteren heeft het nationale anticorruptieparket wat simpele dorpelingen ondervraagd in een gemeente waar 200% van het aantal stemgerechtigden was komen opdagen. Dat werd breed uitgemeten op de nationale nieuwszenders.

Maar alles verbleekt bij het schandaal rondom het Constitutionele Hof. Dat hof moet volgens de grondwet het resultaat van het referendum goedkeuren. Toen bleek dat ondanks manipulatie en opzweperij het benodigde aantal stemmers (50%) niet was komen opdagen en het referendum dus ongeldig zou zijn en de afgezette president dus weer terug zou keren, en de blaaskakerige interimpresident (Antonescu) ongelooflijk op z’n muil zou gaan, ging de regering aan de regels morrelen.

Hoewel op de dag van het referendum de minister van Binnenlandse Zaken (Ioan Rus) nog werd geprezen met een voortreffelijk georganiseerde gang van zaken, klonk al de volgende dag de beschuldiging uit regeringskringen dat de kiezerslijsten niet kloppen. Alle Roemeense stemgerechtigden staan op kiezerslijsten en dat aantal kiezers zijn de noemer van het opkomstpercentage. Als er in werkelijkheid minder kiezers bestaan, was het referendum misschien toch geldig, de president afgezet en kon Antonescu het pluche gaan schuren.

Ik zal u de details besparen verder. Alle ogen in Roemenië zijn nu gericht op het constitutionele hof, dat een uitspraak moet doen over het referendum. Inmiddels is een minister afgetreden over het referendum, zijn een staatssecretaris en een hoge ambtenaar in staat van beschuldiging gesteld, heeft het Hof verklaard onder druk te worden gezet door politici, hebben de Amerikaanse regering en meneer Barroso daarover geklaagd, heeft het Hof eerst gevraagd om gecorrigeerde lijsten en die vraag vervolgens weer ingetrokken, en doet volgens alle commentatoren veel te lang over een uitspraak die in wezen doodsimpel is.

En zo worden de Roemenen iedere dag overstelpt met de meest haarklovende juridische opinies, de meest ruwe beschuldigingen, de meest waanzinnig scenario’s. Vanuit de publieke opinie zeggen steeds meer commentatoren nog maar een ding: “Jullie zijn allemaal stom. Het maakt ons niet uit wie er wint, regel het gewoon en houd een sop met ruziemaken!”

Negoiță tegen Negoiță

2 Antwoorden

Op 10 juni zijn er in Roemenië lokale en provinciale verkiezingen. Boekarest is verdeeld in zes deelgemeenten, dus je kunt stemmen voor de eigen deelraad en de gemeenteraad van Boekarest. Bij ons in sector 3 gaat de strijd voornamelijk tussen Robert Negoiță en Liviu Negoiță. De laatste is de zittende burgemeester en Robert is van de PSD, de partij die pas een nieuwe regering heeft mogen vormen en ook voor de lokale verkiezingen op winst staat. Dat ze dezelfde achternaam hebben is toeval want ze zijn geen familie. Overigens kan het nog veel gekker, want er is een provincie waar drie (!) verschillende kandidaten Constantin Nicolescu heten.

Eergister kwam er een meisje in onze flat langs de deuren om namens de PSD te informeren naar de belangrijkste problemen en om een poster op te plakken van een campagnebijeekomst van Robert. Die was vandaag, en mooi weer constaterende ging ik met dochterlief eens kijken.  Het evenement vond plaats in het park bij ons naast de deur, dus handig.

Nu is Robert niet de minst controversiële figuur in de Roemeense politiek. Zij huwelijk met een 19-jarig meisje deed stof opwaaien, deze multimiljonair is betrokken bij een prostitutieschandaal waarbij zijn broer een hoofdrol speelt, hij heeft altijd mot met de fiscus die wegens een belastingschuld al eens een hoop onroerend goed van hem heeft geveild. Er loopt een klacht tegen hem van de nationale integriteitsautoriteit én een strafklacht van het anticorruptieparket. Hij is verantwoordelijk voor dit hotelproject (sinds het heengaan van hotel Rossia te Moskou het grootste van Europa), strategisch naast een destructiefabriek geplaatst, waar nu wegens tegenvallende bezetting voor de helft appartementen van zijn gemaakt. Van het hotel dus.

Robert klom op de zeepkist en begon retorische vragen te stellen als: Hebt u ook zo genoeg van de corruptie? Alle bejaarden in het publiek: Jaaaaa… Vindt u ook dat u teveel belastingen betaalt? Jaaaaaa….

Verkiezingsaffiche van Robert: ‘De mens is een passant, maar wat hij opbouwt is voor eeuwig’

Hij fulmineerde tegen de hoge btw (waar de gemeente niets mee te maken heeft), kwam met een plan voor gratis isolatie van alle flats in het stadsdeel (waar in de huidige gemeenteraad ook al een voorstel voor ligt) en stelde de dure vuilophaal- en beveiligingscontracten aan de kaak, die gesloten zijn met firma’s van vrienden van de huidige burgemeester.

Als echte socialist stelde Robert voor om de beveiliging van openbare ruimten en het ophalen van vuilnis door gemeentelijke diensten te laten doen in plaats van een extern bedrijf. Hij had ook een plan voor de zwerfhonden: We kopen op het platteland 3 hectare grond, zetten daar een hek omheen, doen daar de honden en gebruiken al het eten dat mensen en restaurants weggooien als hondenvoer.

Met zijn mierzoete glimlach en theatrale gebaren deed Robert me denken aan een een straatmuzikant, die de mensen met een praatje warm maakt voor zijn volgende schlager. En zo is het ook in de politiek natuurlijk: panem et circem.